GENÇ KIZ ve ERKEK arkadaşının son telefon konuşmaları....
[b]Bu kadar mı diyordu. Bu kadar mıydı ? Sevgin.
Ya ne sandın seni sevdiğimi mi ? dedi "KIZ"
Delilanlı yıkılmıştı. İşte tam o anda birşey söylemedi. Ağlıyordu telefonda sessizce. Bir ara KIz Delikanlının hıçkırıklarını duydu.
Ne o yoksa ağlıyormusun ? Değermi ? Senin ayrıldığını söyleriz. Benim için farketmez.
Delikanlı hıçkırıklar içinde çıkan boğuk sesiyle bardağı taşıran son söze dayanamadı. Anlamadın mı sersem sen veya ben ne farkeder ? Ayrıldığımıza ağlıyorum.
"KIZ" Sustu!..
Oysa Delikanlı bunları söylerken onu "SEVİYORDU". Daha öncede sevmişti. Hep sevecekti. Ama yapacak bişey yoktu. Bu sözler karşısında direnen gururu vardı. "GURUR ve SEVGİ" ne kadar ters kelimeler ve sonunda SEVGİ terazide ağır bastı.
Telefonu kapatırken kız soğuk bir sesle "ELVEDA" delikanlı ise gururunu ayaklar altına alarak son bir defa "SENİ SEVİYORUM" dedi.
Telefonu kapatırken kız düşündü... Niye niye yapmıştı ? Oysa onu o anda seviyordu ve bunu itiraf etmek için tekrar aradı. Fakat telefon cevap vermedi. Delikanlının evine gitti. Kalabalık vardı. Şaşırdı acı bir SİREN sesiyle irkildi. Biraz sonra içeriden ağzının kenarında kan bulunan SOĞUK BİR CESED çıktı. Kız yıkılmıştı ve gözyaşlarını tutamadı. Elveda dememiştim.UYAN ! UYAN! UYAN!dediysede duymadı delikanlı bir ara kız delikanlının elindeki kurumuş kağıdı gördü. Buğulanmış gözlerini silerek kağıdı okudu ve Genç Delikanlı şöyle yazmıştı[/b]
O BİR HARİKA
O BİR MÜKEMMEL
O BİR ESTETİK
O BİR EFSANE
O BİR YAŞAM
O BİR İLAÇ
O BİR NEFES ALIŞ
O BİR İMKANSIZ
O BİR HAYLAZ
O BİR DELİİ
O BİR TANILMASI GEREKEN
O BİR TANIMAYAN İÇİN KAYIP
O BİR TANILAN İÇİN ÇOK ŞEY
O BİR ANLATILMASI GÜÇ OLAN
O BİR YILDIZ
O BİR GÜNEŞ
O BİR ZEKİ
O BİR MARKA
O BİR ÇOOOG DATLU
O BİR AKIL
O BİR YAŞAMTARZI
O BİR TEK
ONU TANIMAK İSTEYEN KİŞİLERE DUYURU "KALBİ RAHATSIZ OLAN TANIMASIN
Herkesin
