Kendi icimde kac savas verdim ki ben sana , kac kez yarı yoldan dondum , kac kez sana yenilmekten karanlıklar kurtardı beni ? Peki kac gece sana uyup odamın duvarkarında samanyolu keşfettim?
Donuk cizgilerin bittigi yerde ufacık bir noktadan ibarettin benim icin...Peki kac noktadan bir harf cıkarabildik seninle ? Duymaktan en cok haz duydugumuz cumleyi kac kez yazdık da altını cizmesi kaldı ? Kac kez ortak kararlar alabildik seninle ?
Kac kez gitmek istedin , kac kez bu bedeni terketmek istedin neden geri dondun ? Ya ben , ben senden kac kez kurtulmak istedim ve neden her defasında daha da sıkı sarıldım sana?
Dur! Ne olur dur ! Bu gecede kal bedenimde , kal icimde , derinde , kal orda tam oldugun yerde ! Kararsızlıkların yanında bir yer bul kendine. Pişmanlıkların , yenilgilerin , imtiyazların verdiği acılara ramak kala dur dokunma onlara ve sen de sakın bir yere gitme ! Kal yanımda , yanıbaşımda ve benimle birlikte:
agla kalbim agla
sus sesin duyulmasın
icinden agla...
|